عقاید یک احسان

"...و نيچه گريه کرد"

2-3 هفته پيش بود که نوشتم، خواندن کتاب "...ونيچه گريه کرد" را آغاز کردم، و گفتم که در مورد آن خواهم نوشت.
امشب برای بار دوم 120 صفحه آخر اين کتاب را خوندم. در تمام مدت خواندن چشم هايم خيس بود و بغضی خفه کننده گلويم را می فشرد. گويا بدشانسی من اين بود که به موقع "هيپنوتيزم نشدم" يا دوستی مانند مسعود نداشتم که اين کتاب را "زودتر" به من معرفی کند!
غروب امروز (يا ديروز)، اين کتاب را به دوست بسيار عزيزم هديه دادم، به اين اميد که مانند "دکتر بروير" و "نيچه"، هيچگاه در دوستی به هم خيانت نکنيم و همواره با هم صادق باشيم. هديه دادن اين کتاب به دوست دوران ناخوشی و هميشه ام بهانه ای شد تا بخش های مهم اين کتاب را برای بار دوم بخوانم...

و "نيچه گريه کرد"
نويسنده: اروين يالوم
مترجم: مهشيد ميرمعزی
نشر: نی

در پشت جلد اين کتاب نوشته شده:
وين، پايان قرن نوزدهم. لو سالومه آمده است تا يوزف بروير، پزشک مشهور و استاد زيگموند فرويد را بيابد. او نگران دوستش نيچه است. بروير بايد انديشمند بزرگ و تنها را که از سردرد شديدی رنج می برد، معالجه کند و او را از اين گرفتاری برهاند. ولی نيچه نبايد از اين موضوع بویی ببرد، سالومه از بروير تقاضا کرده که او را معالجه کند. بروير تصميم می گيرد با روش "بيان درمان" که به تازگی در مورد بيمار دیگرش آنا او. تجربه کرده، او را درمان کند. بروير برای تشويق نيچه به صحبت کردن، وضعيت بیمار جوانش آنا او. را برای او تشريح می کند. به اين ترتيب ميان بروير آرام و دلسوز، و نيچه حساس و خوددار، دوئل گفتاری تندی به وجود می آيد و هرچه اين دو به هم نزديک تر می شوند، بروير بيشتر متوجه می شود که فقط در صورتی می تواند نيچه را معالجه کند که وی اجازه اين کار را بدهد.

يالوم تخيل و واقعيت را در يک شبکه منسجم با هم ترکيب می کند؛ طوری که شخصيت های برجسته و بزرگ دوران آغاز روان درمانی زنده می شوند و با ما سخن می گويند.

دکتر اروين د. يالوم مدرس روان درمانی در دانشگاه استانفورد و نويسنده کتاب های روان شناسی مانند "عشق و جلادش و داستان ديگر روان درمانی" است.